آموزش ساخت ویدیوی تغییر لباس با هوش مصنوعی و ترانزیشن پنکه
در این پروژهٔ Visionairt، تصاویر مدل با لباس‌ها و ژست‌های متفاوت به‌صورت پلان‌به‌پلان ویدیوسازی شدند. سپس پنکهٔ سقفی با ماسک جدا شد تا عبور پره، تغییر لباس‌ها را در تدوین پنهان کند.
در ویدیوهای تغییر لباس با پنکه، عبور پره از مقابل دوربین فرصتی برای پنهان‌کردن تغییر لباس ایجاد می‌کند. در این پروژه، حرکت مدل برای هر پلان جداگانه با هوش مصنوعی تولید شد و پنکهٔ ماسک‌شده در مرحلهٔ تدوین، نقش ترانزیشن وایپ (Wipe) را داشت. این تقسیم کار، امکان اصلاح مستقل حرکت مدل و زمان تغییر لباس را فراهم کرد.
۱. تعیین قاب و محیط ثابت
ابتدا نمای عمودی از بالا مشخص شد: کاناپه در سمت چپ، فرش روشن زیر مدل و پنکهٔ بزرگ در پیش‌زمینه. بزرگی پنکه در تصویر به نزدیکی آن به دوربین مربوط است. این قاب مبنای تصاویر بعدی قرار گرفت؛ محل اشیا، نور، زاویهٔ دوربین و نسبت اندازه‌ها باید در همهٔ پلان‌ها هماهنگ بماند.
۲. ساخت تصاویر مدل با لباس‌ها و ژست‌های مختلف
با استفاده از مرجع چهره و لباس‌ها، تصاویر هر پلان آماده شد. مدل در پلان آغازین روی کاناپه قرار دارد و در پلان‌های بعدی روی فرش دراز کشیده است. جای سر و بدن و فرم دست‌ها و پاها برای هر تصویر تعیین می‌شود. پیش از ویدیوسازی، جزئیاتی مثل تعداد تشک‌های کاناپه، محل کنترل و شکل فرش را مقایسه کنید؛ اختلاف این موارد هنگام اتصال پلان‌ها دیده می‌شود.
۳. جداکردن پنکه از تصویر
پنکهٔ سقفی با ماسک از تصویر جدا شد تا بتوان آن را به‌صورت یک لایهٔ مستقل روی ویدیوها قرار داد. برای اجرای این روش، نسخهٔ زیرین صحنه باید بدون پنکه آماده شود تا هنگام حرکت لایهٔ جداشده، تصویر ثابت پنکه زیر آن باقی نماند. لبه‌های ماسک را در بزرگ‌نمایی بررسی کنید و از باقی‌ماندن هالهٔ پس‌زمینه دور پره‌ها جلوگیری کنید. اگر فایل واسط می‌سازید، شفافیت آن باید حفظ شود.
۴. تولید ویدیوی حرکت مدل برای هر پلان
هر تصویر به‌صورت جداگانه ویدیوسازی شد. اکشن پلان اول شامل غلت‌خوردن طبیعی از کاناپه روی فرش، برداشتن کنترل، نشانه‌گرفتن آن به سمت دوربین، فشردن دکمه و برگرداندن کنترل به محل اولیه است. هنگام غلت‌خوردن، سر و گردن باید همراه شانه‌ها و تنه بچرخند؛ ثابت‌ماندن صورت رو به دوربین، حرکت را غیرطبیعی می‌کند. در پلان‌های بعدی، حرکت کوتاه و طبیعی برای رسیدن به ژست موردنظر کافی است. در این مرحله، لباس هر کلیپ ثابت می‌ماند و تغییر لباس در تدوین انجام می‌شود.
۵. ساخت ترانزیشن وایپ با پنکهٔ ماسک‌شده
کلیپ‌ها را پشت‌سرهم در تدوین قرار دهید و لایهٔ پنکه را بالای آن‌ها بگذارید. محور چرخش لایه باید با مرکز پنکه منطبق باشد. برای پنهان‌کردن تغییر لباس، مرز آشکارشدن پلان بعدی را با لبهٔ پره هماهنگ کنید؛ با عبور پره از هر قسمت تصویر، همان قسمت از پلان جدید دیده شود. اگر پره همهٔ بدن را هم‌زمان نمی‌پوشاند، صرفاً قراردادن یک کات زیر آن کافی نیست و ماسک متحرک لازم است. جهت و سرعت حرکت پنکه را در اتصال پلان‌ها پیوسته نگه دارید.
۶. بازبینی و خروجی نهایی
محل تغییر لباس‌ها را فریم‌به‌فریم بازبینی کنید: جهش بدن، جابه‌جایی کنترل، تغییر کاناپه یا آشکارشدن لباس بعدی پیش از عبور پره نباید دیده شود. سپس ریتم پلان‌ها، روشنایی و رنگ را هماهنگ کنید. برای انتشار عمودی، خروجی ۹:۱۶ با ابعاد ۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل یک انتخاب مناسب است؛ نرخ فریم پروژه و خروجی را هم با کلیپ‌های منبع هماهنگ نگه دارید.
در این روش، هوش مصنوعی حرکت مدل را تولید می‌کند و تدوین، زمان و شکل تغییر لباس را کنترل می‌کند. جداکردن پنکه به یک لایهٔ مستقل، امکان تنظیم ترانزیشن‌ها را بدون تولید دوبارهٔ تمام کلیپ‌ها فراهم می‌کند.
مطالعهٔ تکمیلی: راهنمای رسمی Adobe دربارهٔ ماسک، آلفا و شفافیت لایه‌ها ADOBE. . این منبع برای توضیح فنی ماسک است و به معنی استفاده از نرم‌افزار مشخصی در این پروژه نیست.